15 Νοε 2017

Η τοποθέτηση της Ευανθίας Ρουτζούνη στη Γ.Α.Σ ΤΟΥ ΠΑΣΕ

Συνάδελφισσες, συνάδελφοι,
απευθύνω τον ταξικό χαιρετισμό της παράταξης μας στη σημερινή Γενική Συνέλευση Αντιπροσώπων του ΠΑΣΕ – ένα περίπου μήνα πριν τις εκλογές του συλλόγου.
Συνάδελφοι σε αυτά τα εννέα χρόνια που ζούμε τη βαθιά κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και που εκδηλώνεται ταυτόχρονα σε όλες τις χώρες είτε με κρίση και μνημόνια είτε με συνθήκες «ανάπτυξης» χωρίς μνημόνια, αυτό που κυριαρχεί είναι η λυσσαλέα επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου και που στόχο έχουν το ξερίζωμα όλων των κατακτήσεων και δικαιωμάτων της εργατικής τάξης- ώστε να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος «ανάπτυξης» της καπιταλιστικής οικονομίας.

Σήμερα συνάδελφοι είναι ώρα «να κάνουμε ταμείο» να βγάλουμε συμπεράσματα μετά από τα δύο και πλέον χρόνια διακυβέρνησης «της πρώτης και δεύτερης φοράς αριστεράς» ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ. Να δούμε τι φορτώθηκε στις πλάτες μας -εκτός των ψεύτικων υποσχέσεων…

Φορτώθηκε : η απαρέγκλιτη τήρηση του 3ου μνημονίου και όλων των προηγούμενων. Φορτώθηκαν τα πρόσθετα μέτρα της 2ης αξιολόγησης που έχουν ορίζοντα μέχρι το 2060(βλ. ματωμένα πλεονάσματα. Φορτώθηκε ο νέος γύρος αντιλαϊκής επίθεσης του κεφαλαίου – που σηματοδοτεί η 3η αξιολόγηση- και έχει στόχο να «τσιμεντάρει» μισθούς πείνας και εργασιακές σχέσεις λάστιχο- οι όποιες εκκρεμότητες της τρίτης αξιολόγησης έχουν ως πυρήνα εκτός από τα εργασιακά, νέες μειώσεις σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές- νέα εμπόδια στην κήρυξη και την προετοιμασία εργατικών απεργιών- την έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για τα «κόκκινα δάνεια» στις τράπεζες.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι : από τις προ του 2015 συνταγές διαχείρισης της κρίσης αλλά και στη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ που συγκυβερνά με το ακροδεξιό-ρατσιστικό κόμμα ΑΝΕΛ-

ΦΙΛΟΛΑΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ!

Επίσης αποδεικνύεται ότι βασική κατεύθυνση – επιδίωξη των επιχειρηματικών ομίλων τόσο στην Ελλάδα  όσο και στην ΕΕ – είναι το χτύπημα της τιμής πώλησης της εργατικής δύναμης, που την θέλουν όσο το δυνατό μειωμένη. Μέσω των βέλτιστων πρακτικών της ΕΕ για «της νέας εποχής μεταβαλλόμενες,  εργασιακές σχέσεις» ξεκαθαρίζει ότι είναι, η ένωση των καπιταλιστικών κρατών της Ευρώπης, που στηρίχθηκε και στηρίζεται στην εχθρότητα απέναντι στους εργαζόμενους για λογαριασμό του κεφαλαίου. Εδώ να πούμε- σε πείσμα των απολογητών της που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την εικόνα της, το 2016 καταγράφονται 20 εκατ. άνεργοι στην ΕΕ και 15,57 εκατ. άνεργοι στην Ευρωζώνη- ενώ σε συνθήκες φτώχειας η και κοινωνικού αποκλεισμού είναι 118,8 εκατ. άνθρωποι- με βάση τα στοιχεία της  Eurostat.

Έτσι με βάση τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων και η ικανοποίηση των πραγματικών μας σύγχρονων αναγκών είναι ασύμβατα και δρόμοι παράλληλοι στα πλαίσια του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, με ή χωρίς κρίση.
Ιδιαίτερα όταν στήνεται το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης» που από κοινού εργοδότες και κυβέρνηση πλασάρουν για να κοροϊδέψουν τους εργαζόμενους και να πιστέψουν ότι όλοι μαζί πρέπει να βάλουν πλάτη –
Ο ΣΕΒ όμως θέλοντας να εδραιώσει τα ταξικά του συμφέροντα- δεν μασά τα λόγια του και λέει:
«Η επιστροφή στο καθεστώς των εργασιακών σχέσεων που ίσχυε στην προμνημονιακή εποχή -πριν την κρίση είναι μια ανιστόρητη ουτοπία- »  
Αυτό  το αντεργατικό μανιφέστο του ΣΕΒ να το κρατήσουμε- θα το δούμε και παρακάτω πως αξιοποιείται και στον όμιλο ΟΤΕ….



Παραγγέλνουν λοιπόν οι εργοδότες και νομοθετεί η Κυβέρνηση  κατώτατο & υποκατώτατο μισθό με εργασιακές σχέσεις  μιας μέρας ή μιας βδομάδας κάτι σαν σύγχρονη δουλεία και αυτό ότι είναι «δίκαιο και ρεαλιστικό» να συνηθίζουμε να έχουμε μειωμένες απαιτήσεις – να μάθουμε να ζούμε με τα λίγα- να νιώθει τυχερός ο νέος εργαζόμενος  που έχει και αυτή τη δουλεία. Γιατί με αυτόν τον τρόπο στηρίζεται η ανταγωνιστικότητα στην καπιταλιστική «δίκαιη ανάπτυξη» τους.
Μπορεί να υπάρξει «δίκαιη ανάπτυξη» σε ένα άδικο σύστημα??? Η απάντηση δική σας!  

Εμείς λέμε ότι πρέπει να προσδιορίσουμε τον πραγματικό αντίπαλο- γιατί εδώ οι «ρεαλιστές» της ελεύθερης οικονομίας- αναμασάνε θολώνοντας συνειδήσεις- ότι έχουμε κοινό συμφέρον εργοδότης- εργαζόμενοι και πρέπει να πάμε μαζί, για να υπάρξει κανονικότητα  «υγιής επιχειρηματικότητα»….

Η επίθεση που δεχόμαστε δεν είναι τυχαία- σήμερα μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για τις αιτίες και τις πραγματικές ευθύνες. Έχουμε τα στοιχεία και τα δεδομένα να καταλάβουμε ότι οι ένοχοι των προβλημάτων μας έχουν ονοματεπώνυμο. Είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι, το κεφάλαιο, και η εξουσία του, οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και τους στηρίζουν οι κυβερνήσεις που τους υπηρετούν. Αυτοί είναι οι αντίπαλοι μας.

Χειροπιαστό παράδειγμα «υγιούς επιχειρηματικότητας»  : όμιλος ΟΤΕ το μεγαλύτερο μονοπώλιο στον κλάδο τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα και κομμάτι ενός από τα μεγαλύτερα μονοπώλια του κλάδου στην Ευρώπη-DT. Έχει εκμεταλλευτεί όλο το αντεργατικό πλαίσιο που έχουν διαμορφώσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η σημερινή αυξάνοντας την κερδοφορία του σε όλη τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης.  Με το πρώτο εξάμηνο του 2017 να έχει σταθερό τζίρο και κερδοφορία 618 εκατ.ευρώ  και την εκτίμηση ότι στο τέλος του έτους θα υπάρχει αύξηση της κερδοφορίας του – ενώ το επενδυτικό πρόγραμμα  μόνο για φέτος θα ξεπεράσει τα 700 εκατ. ευρώ.

Αυτή η κερδοφορία του ομίλου και η ευημερία των αριθμών πού έχει πατήσει για να επιτευχθεί και σε αυτή την …ανάπτυξη του -κέρδισαν οι εργαζόμενοι???
Νομίζω έχουμε την πείρα να απαντήσουμε… υπερεντατικοποίηση της εργασίας σε όλα τα τμήματα σε όλο το επιχειρησιακό φάσμα- κινητικότητα εργαζομένων με ευελιξία- επινοικίαση μέσω τρίτων εταιρειών ή  δουλεμπορικών – διάσπαση και κατακερματισμός των εργαζομένων σε ΟΤΕ(νέους πρ.oteplus και παλιούς πριν και μετά το 2005 ) Cosmote, Cosmote E-value, ατομικές συμβάσεις, σπουδαστές ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ.

Από τους 15.827 εργαζόμενους στον όμιλο ΟΤΕ πάνω από 30% είναι χωρίς ΣΣΕ.
Αλλά και οι ΣΣΕ  που υπογράφονται σε ΟΤΕ- cosmote  πάλι διαχωρίζουν τους εργαζόμενους που έχουν διαφορετικά εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα.
Έτσι χτίζεται κερδοφορία της εταιρείας- πάνω στην εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Ωστόσο, εδώ και επτά χρόνια  προσπαθεί να μας πείσει ο εργοδότης ΟΤΕ, ότι πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι «που όλοι μαζί είμαστε μια οικογένεια» και αφού κάνει επενδύσεις είναι ρεαλιστικό να βάλουμε και εμείς πλάτη και να μη ζητάμε ΣΣΕ με αυξήσεις- που να αναπληρώνει όλα όσα αυτά τα χρόνια μας μείωσε… δηλαδή να μην απαιτήσουμε το 40% των απωλειών από τη μείωση των μισθών μας γιατί  και εκεί στηρίζεται η ανθεκτική και συνεχόμενη κερδοφορία του… αφού το 2011 από 435εκατ. ευρώ οι δαπάνες μισθοδοσίας μειώθηκαν σε 266εκατ.ευρώ το 2016!!!
Απαιτεί να μετατρέψει την ΣΣΕ σε εργαλείο για τη μείωση μισθών και δικαιωμάτων.

Ο Μαρξ το είχε αποτυπώσει ως εξής: Το κεφάλαιο τρέμει μπροστά στην απουσία κέρδους – όταν οσμίζεται ένα σημαντικό όφελος γίνεται παράτολμο- με 20% κέρδος, ενθουσιάζεται- με 50%αποθρασύνεται και με 100% δε διστάζει μπροστά σε τίποτα.
Έχουμε λοιπόν μια διοίκηση αποθρασυμένη που ζητά μονιμοποίηση των απωλειών μας- για να διαφημίζει προς τα έξω τα κέρδη της που ενώ εμείς παράγουμε θέλει να μας ανταμείψει με κουπόνια( που δεν πληρώνεις νερό φως χαράτσια φροντιστήρια- αλλά ο εργοδότης φοροαπαλλασεται – και είναι οικειοθελής  παροχή χωρίς κανένα κόστος) θέλει την χειροτέρευση θεσμικών δικαιωμάτων και τη μη διασφάλιση των θέσεων εργασίας.



Εδώ να θυμίσουμε την δήλωση του ΣΕΒ που είναι και η θέση της διοίκησης – άλλωστε μέλος του ΔΣ του ΣΕΒ είναι και ο Διευθύνων Σύμβουλος.

Ο ρεαλισμός αυτός δεν είναι μόνο της διοίκησης- είναι και αυτών των συνδικαλιστικών ηγεσιών ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ  που στα έξι χρόνια με την υπογραφή τους σε δύο ΣΣΕ μείωσαν τις απαιτήσεις για αυξήσεις και έχουν συσσωρευμένες ευθύνες για αυτό. Που διαπραγματεύτηκαν μειώσεις μισθών και δεν είπαν όχι – δεν διεκδίκησαν-δεν συγκρούστηκαν- δεν κινητοποίησαν τους εργαζόμενους.

Γιατί συνάδελφοι το ζήτημα των  ΣΣΕ δεν αφορά μόνο το μισθό,  είναι οι άδειες , το ωράριο ,τα επιδόματα, είναι  η συνολική διεκδίκηση από το  εργατικό κίνημα της αποκατάστασης συγκροτημένων δικαιωμάτων, για τους όρους δουλειάς, γιατί επιδρά στο σήμερα και το αύριο- ήταν και θα παραμείνει μέτωπο πάλης και σύγκρουσης με τους εργοδότες. Για αυτό το λόγο στις προηγούμενες ΣΣΕ δεν παζαρέψαμε ,αποχωρήσαμε και είπαμε ΟΧΙ -  ΌΤΑΝ διαπραγματευόταν  πόσα θα χάσουμε γιατί έχουμε ως κριτήριο την ικανοποίηση των πραγματικών αναγκών των εργαζομένων.  
Η ΕΣΚ και οι ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται με το ΠΆΜΕ δεν θεωρούμε τις απώλειες που είχαμε τελεσίδικες δεν θα μειώσουμε τις απαιτήσεις μας αλλά θα διεκδικήσουμε αναπλήρωση όλων των απωλειών μας  με βάση τις ανάγκες μας σήμερα. Με αυτό το περιεχόμενο προετοιμάσαμε από τον 10ο του 2016 το  διεκδικητικό πλαίσιο για την υπογραφή της νέας ΣΣΕ.

Σήμερα πλέον μπορεί να συνειδητοποιηθεί από τον καθένα ότι δύο είναι οι γραμμές στο σ.κ από τη ΓΣΣΕ μέχρι τον ΠΑΣΕ – αυτές οι γραμμές δεν συναντώνται και δεν συγχωνεύονται γιατί έχουν διαμορφωθεί  εξυπηρετώντας διαφορετικούς στόχους και σκοπούς.
Η μία είναι η πλευρά της ενσωμάτωσης, του συμβιβασμού, της εργασιακής ειρήνης, του κοινωνικού διαλόγου, της στήριξης των αντιλαϊκών πολιτικών, χωρίς  την επαφή με τους εργαζόμενους,  χωρίς τις μαζικές δημοκρατικές διαδικασίες των γενικών συνελεύσεων, με υποψήφιους προϊσταμένους και υποδιευθυντές που όλοι μαζί αποτελούν κομμάτι μηχανισμού χειραγώγησης και υποταγής των εργαζομένων στα συμφέροντά του εργοδότη.
Από την άλλη μεριά η ΕΣΚ - οι ταξικές δυνάμεις που παλεύουν και έτσι θα συνεχίσουν- καθημερινά για μικρά και μεγάλα προβλήματα δίπλα στις αγωνίες των εργαζομένων είτε αυτές είναι δανεική εργασία- απλήρωτες υπερωρίες – διευθέτηση  και καταστρατήγηση του χρόνου εργασίας – ΠΟΥ διαχρονικά αγωνίζονται  για συνεχόμενη προσέλευση(1 βάρδια) στα εμπορικά καταστήματα -για τη διεκδίκηση , την πρόληψη και τη διασφάλιση συνθηκών υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς των εργαζομένων.
Απαιτούν και παλεύουν τη διεκδίκηση μιας ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΣΕ που να ενώνει και όχι να διαχωρίζει – να διασπά την ενότητα όλων των εργαζομένων στον όμιλο ΟΤΕ και που πρέπει σε συνθήκες επίθεσης του εργοδότη - να εκφράζεται ενιαία.

Βέβαια οι  συνδικαλιστικές δυνάμεις που έχουν την πλειοψηφία στον ΠΑΣΕ έχουν πάρει θέση και στηρίζουν τη θέση του εργοδότη απέναντι στον ανταγωνισμό της εταιρείας…
ο ανταγωνισμός όμως θέλει εργαζόμενους με μισθούς  586-511 μικτά – χωρίς δικαιώματα χωρίς ΣΣΕ. Κρύβουν και απαξιώνουν ότι οι εργαζόμενοι παράγουν τα κέρδη και τον πλούτο για να τον μοιράζονται οι μέτοχοι. Καλλιεργούν στις συνειδήσεις των εργαζομένων ότι έχουμε κοινά συμφέροντα – εργαζόμενοι- μέτοχοι και διοίκηση- όλοι μαζί μπορούμε. Συμμερίζονται τον ρεαλισμό της διοίκησης  για αυτό το λόγο και στο διεκδικητικό  πλαίσιο προς την ΟΜΕ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ πουθενά για αυξήσεις.
Διαχωρίζουν τους εργαζόμενους – εμείς στον ΟΤΕ – οι άλλοι στην Cosmote -  ο κακός Γερμανός- ΟΙ δανεικοί και οι αζήτητοι των τρίτων εταιρειών που είναι 3.500 πολλαπλά εκμεταλλευόμενοι εργαζόμενοι αλλά δεν τους γράφουν  μέλη τους στο σωματείο, ωστόσο θυμήθηκαν στο παρά πέντε  χωρίς να υπάρχει ως αίτημα στο πλαίσιο διεκδίκησης να πάνε για υπογραφή ΣΣΕ στην cosmote e-Value μόνο για 1700 εργαζόμενους. αναφέρουν το ενιαίο ωράριο ως ευχολόγιο γιατί δεν υπήρξε ποτέ ως αίτημα διεκδίκησης- και κάτι ακόμα τις απλήρωτες ώρες και την υπερεργασία καμία διοίκηση δεν θα τις αποδώσει αν δεν διεκδικηθούν αν δεν απαιτηθούν αν το σωματείο δεν πάρει πρωτοβουλίες  - κινηματικές.
Τέλος το συνεχές ωράριο των καταστημάτων που με τόση ευκολία παραμένει ισχυρή διεκδίκηση… θυμηθείτε ότι εσείς ανοίξατε την πόρτα με πρόταση σχέδιο για υπογραφή ΣΣΕ - στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και στο σπαστό ωράριο που σήμερα τσακίζει τους εργαζόμενους στα καταστήματα.

Η όποια ενότητα σας στο συνδικαλιστικό κίνημα προκύπτει εφόσον υπάρχει ταύτιση πολιτικών συσχετισμών σε επίπεδο ηγεσιών μακριά από τη βάση και τους εργαζόμενους.

Η αλλαγή  αυτών των συσχετισμών είναι αναγκαία προϋπόθεση – με τους εργαζόμενους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους – η ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος είναι απαραίτητη και αναγκαία – μακριά από τη λογική του κοινωνικού εταιρισμού και της ταξικής συνεργασίας. Αυτές δοκιμάστηκαν και είναι οι αιτίες της απαξίωσης και της σαπίλας στο σκ. που κρατούν μακριά και τους νέους εργαζόμενους- είναι οι αιτίες που μας οδηγούν από ήτα σε ήττα.

Συνάδελφοι σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις και οι παραγωγικές δυνατότητες  οι εργαζόμενοι να έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά με ωράρια ανθρώπινα και ελεύθερο προσωπικό χρόνο, με αξιοπρεπείς μισθούς με δημόσια υγεία παιδεία Πρόνοια. Για να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις  για  μιαν άλλη ανάπτυξη που θα έχει στο επίκεντρό της την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών  και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, με αποδέσμευση από την ΕΕ Μονομερή διαγραφή του χρέους κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.
Να μην κατεβάσουμε τις απαιτήσεις μας απέναντι στο ρεαλισμό της εξαθλίωσης που θέλει η διοίκηση ομίλου ΟΤΕ.

Φτάνει να πιστέψουμε στη δύναμή μας και να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας με διεκδικητικούς μαχητικούς αγώνες μπροστά  και στην υπογραφή ΣΣΕ και συνολικά – να μη συμβιβαστούμε στις απαιτήσεις των εργοδοτών και των κυβερνήσεων να ανοίξουμε το δρόμο για μια συνολική ανατροπή αυτής της πολιτικής και του συστήματος που την παράγει!!!


Έχουμε ανάγκη από σωματείο που να εκπροσωπεί να διεκδικεί και να παλεύει για τα συμφέροντα και τις αγωνίες των εργαζομένων όχι του εργοδότη.


ΟΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ – Η ΕΣΚ ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.


ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ ΟΛΑ ΚΕΡΔΗΘΗΚΑΝ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ.

Επισκέπτες