16 Ιουλ 2012

Δελτίο Τύπου του ΠΑΜΕ
Για τον «κοινωνικό διάλογο» εργοδοτών – ΓΣΕΕ

Το τελευταίο διάστημα πραγματοποιούνται συναντήσεις ανάμεσα στις εργοδοτικές ενώσεις (Σ.Ε.Β-Ε.ΣΕ.Ε-ΓΕ.ΣΕ.ΒΕ) και τις εργατικές συνδικαλιστικές οργανώσεις  όπως η Γ.Σ.Ε.Ε και άλλες.
Εμφανίζεται ότι όλοι μαζί εργοδότες και εργαζόμενοι ενδιαφέρονται για την προστασία των μισθών, την επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 741 ευρώ και την επαναφορά της μετενέργειας των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων στους 6 μήνες.

Το ΠΑΜΕ καταγγέλλει ότι το παιχνίδι είναι στημένο και εξ αρχής ξεπουλημένο.

Ενώ εργατικές συνδικαλιστικές οργανώσεις και εργοδοτικές ενώσεις εμφανίζονται να συζητούν για την προστασία δήθεν του βασικού μισθού την ιδία ώρα στους κλάδους  παραγωγής και υπηρεσιών οι ίδιες αυτές  δυνάμεις επιδίδονται σε ένα άνευ προηγουμένου πλιάτσικο και σε μια χωρίς προηγούμενο λεηλασία μισθών και θεσμικών δικαιωμάτων (ωράρια,επιδόματα κ.λ.π) που κατοχυρώνονταν στις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις.
Έχουν συμφωνήσει και έχουν ήδη υπογράψει στους κλάδους της ιδιωτικής υγείας, στον Ο.Τ.Ε, στην ΔΕΗ, στα πετρέλαια, στην ΕΘΕΛ, στον ΗΣΑΠ κ.α. και είναι έτοιμοι να υπογράψουν στους ιδιωτικούς υπάλληλους στις τράπεζες, στο μέταλλο, στον επισιτισμό κ.α. κλαδικές συλλογικές συμβάσεις με μείωση μισθών και αφαίρεση θεσμικών δικαιωμάτων.
Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, οι ηγεσίες ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ –ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ  για μια ακόμα φορά μέσω του λεγομένου κοινωνικού διαλόγου επιχειρούν τον  αποπροσανατολισμό και την εξαπάτηση των εργαζόμενων.
Για μια ακόμα φορά στηρίζουν συνειδητά την υλοποίηση των βασικών επιδιώξεων του κεφαλαίου που σε αυτή την φάση είναι η δραστική συρρίκνωση των κλαδικών μισθών και των θεσμικών δικαιωμάτων που κατοχύρωναν, η μείωση του λεγομένου μη μισθολογικού κόστους (μείωση ασφαλιστικών εισφορών, μείωση φορολογίας επιχειρήσεων κ.λ.π) και η διοχέτευση ζεστού κρατικού χρήματος στους εργοδότες μέσω των λεγόμενων προγραμμάτων επιδότησης της εργασίας. Ζητήματα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι συγκεκριμένες ηγεσίες έχουν εδώ και καιρό συμφωνήσει.
Οι απαιτήσεις αυτές είναι απαιτήσεις και των μνημονίων. Δεν έχουν προσωρινό χαρακτήρα. Πρόκειται για μέτρα που ήρθαν  και έρχονται για να μείνουν.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζομένους με μαζικές διαδικασίες (συγκεντρώσεις γενικές συνελεύσεις κ.λ.π.) να απορρίψουν την λογική της ήττας και των υποχωρήσεων που καλούν οι συγκεκριμένες ηγεσίες  μαζί με τους εργοδότες και αποφασιστικά ενωμένα και μαζικά να υπερασπίσουν τα δικαιότατα τους και την ζωή τους.
Τους καλεί να συνειδητοποιήσουν ότι όσο στα συνδικάτα θα πλειοψηφούν τέτοιες ηγεσίες τόσο οι αγώνες θα είναι αναποτελεσματικοί, πίσω από τις ανάγκες, θα έχουν τον χαραχτήρα της εκτόνωσης και του αγωνιστικού άλλοθι ακόμα και όταν γίνονται.
σφραγίδαΗ Εκτελεστική Γραμματεία

ΠΑΜΕ : Ο ηρωικός αγώνας των απεργών Χαλυβουργών δε μπορεί να λερωθεί

Η εργοδοσία του Μάνεση, συνεχίζει να τραβάει το σχοινί της αδιαλλαξίας και της πρόκλησης απέναντι στους εργαζόμενους του εργοστασίου της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» παρά τις προσπάθειες του Σωματείου και τις υπεύθυνες προτάσεις για την επαναλειτουργία του εργοστασίου. Στην άρνηση των απεργών χαλυβουργών να γίνουν είλωτες, τις τελευταίες μέρες εξαπολύεται δριμύτατη και πολυμέτωπη συντονισμένη επίθεση που ρίχνει τις ευθύνες στο σωματείο του Ασπροπύργου, στο ΠΑΜΕ, στις διεκδικήσεις των εργατών και στην άκαμπτη στάση τους.

Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Εργασίας πρέπει να πάρουν την ευθύνη τους, να δώσουν λύση και να σταματήσουν να παριστάνουν το Πόντιο Πιλάτο. Από τη μία συμπόνια στους εργάτες και από την άλλη γη και ύδωρ στον Μάνεση. Τα τελευταία δημοσιεύματα σε μορφή συγχορδίας από κομμάτι των ΜΜΕ και από διάφορα παπαγαλάκια του Μάνεση, που συκοφαντούν το σωματείο και τον αγώνα των χαλυβουργών, δεν είναι τυχαία. Εντάσσεται στο σχέδιο τρομοκράτησης με απειλές και εκβιασμούς να σπάσουν τον περήφανο αγώνα εννιά μηνών των χαλυβουργών, να δώσουν σήμα συνολικά στη μεγαλοεργοδοσία.

Στο παιχνίδι των εντυπώσεων και πιστοί σύμμαχοι του Μάνεση είναι ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός που δε χάνει ευκαιρία να επιτεθεί στο σωματείο για την τακτική του, να δίνει συμβουλές υποταγής. Σήμερα ο κ. Παναγόπουλος μέσω της ΝΕΤ αποθέωσε για μια ακόμα φορά τη στάση «με ότι μισθό και εργασιακή σχέση μέσα, αρκεί να μη χαθούν θέσεις εργασίας».

Το κεφάλαιο έχει αυτή τη στιγμή ένα και μόνο στόχο. Το τσάκισμα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης της εργατική δύναμης ώστε να αποτελέσει το λίπασμα της οικονομικής ανάκαμψης. Ο αγώνας για να μη γίνεις δούλος βαφτίζεται εκβιασμός και κλείσιμο των εργοστασίων. Από την άλλη οι μισθοί των 400ευρω και το τσάκισμα της ζωής των εργαζόμενων βαφτίζεται υγιής επιχειρηματικότητα και αναγκαίος ρεαλισμός.

Τα εργοστάσια δεν τα κλείνουν οι εργάτες

Αυτοί που υφίστανται τις συνέπειες των λουκέτων είναι πάντα οι εργαζόμενοι και όχι οι εργοδότες, οι οποίοι συνεχίζουν να επιβιώνουν με άνεση, να θεωρούνται σταθεροί επενδυτές και ο κύριος κρίκος της ανάπτυξης. Γι αυτό η κάθε κυβέρνηση τους εξυπηρετεί με νέα προνόμια και σε κάθε επίπεδο και την ίδια στιγμή κλείνει τα μάτια στην ασύδοτη δράση όπως πχ του μεγαλοβιομήχανου Μάνεση αυτήν την περίοδο.

Οι επιχειρήσεις, που έκλεισαν τα τελευταία χρόνια και πετάχτηκαν στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενοι δεν έκλεισαν από τους δήθεν «μαξιμαλισμούς» και τους αγώνες των εργαζόμενων. Τα προϊόντα που παρήγαγαν δεν έπαψαν ποτέ να είναι απαραίτητα με βάση τις κοινωνικές ανάγκες, δε μειώθηκε η ζήτησή τους στην αγορά.

Τα εργοστάσια τα κλείνει η καπιταλιστική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και η αναρχία στην παραγωγή, η αναζήτηση του μέγιστου κέρδους. Γι' αυτό μονάδες εργοστασίων, αλλά και κλάδοι ολόκληροι, απαραίτητοι για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και της ανάπτυξη της χώρας πάνω στον υπαρκτό και πλούσιο πλουτοπαραγωγικό ιστό της, όπως τα κλωστοϋφαντουργεία, τα ναυπηγεία κλπ συρρικνώνονται και αργοπεθαίνουν. Γι’ αυτό η πλειοψηφία των επιχειρήσεων σε μια σειρά κλάδους και περιοχές που απασχολούσαν χιλιάδες εργαζόμενους, μεταφέρθηκαν σε άλλες χώρες, αναζητώντας μεγαλύτερα κέρδη.

Με βάση τα παραπάνω όλοι αυτοί που προσπαθούν να βρουν λύση για τους Χαλυβουργούς έχοντας έναν καλό λόγο για τον αγώνα τους και την ίδια στιγμή τους συμβουλεύουν στη λογική «μήπως να γυρίζατε στη δουλειά ώστε να μην κλείσει το εργοστάσιο», είναι απέναντι από τον ηρωικό αγώνα τους, είναι απέναντι από τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, είναι ταγμένοι με ψυχή και καρδιά στον Μάνεση και σε κάθε μεγαλοεργοδοσία. Είναι οι ίδιοι που εγκαλούν κάθε κομμάτι των εργαζόμενων που αγωνίζεται, είναι οι ίδιοι που συκοφαντούσαν τις απεργίες στον επισιτισμό-τουρισμό ως εχθρικές προς το εθνικό συμφέρον και στα στοιχεία πως οι 7 στους 10 Έλληνες δεν πάνε διακοπές, δε βγάζουν άχνα.

Όλος αυτός ο μηχανισμός χειραγώγησης θα πρέπει να δώσει πειστικές εξηγήσεις στην αμέτρητη λίστα που ακολουθεί.

Τα εργοστάσια :
·         της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας (Λαναράς)
·         λιπασμάτων
·         ζάχαρης
·         ΝΤΑΪΑΜΟΝ ΕΛΛΑΣ
·         ΤΡΙΟΥΜΦ
·         Σισερ Παλκο
·         «ΦΛΩΡΑ
·         Κατσέλης στη Θεσσαλονίκη
·         «Ιντεάλ Στάνταρ»
·          Επιχείρηση FOCO
·          ΣΙΔΕΝΟΡ
·         Τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά

ΤΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ;

Και υπάρχει συνέχεια. Τα εργοστάσια :

·         της Σόφτεξ στη Δράμα,
·         τα μεταλλεία Κασσάνδρας,
·         η Κατερίνα στην Πιερία,
·         η «Μπιάνκα Παγγαίου» στην Καβάλα,
·          η Πίνδος στα Γρεβενά,
·          η «Φλώρινα Χωναίος» στη Θεσσαλονίκη,
·          η «Τρικολάν» στη Νάουσα,
·         η «Καματάκης ΑΤΕΕ» στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη,
·         η «ΑΝΚΕΡ» στον Έβρο,
·         η «ΚΑΛΤΟΝ» στη Θεσσαλονίκη,
·          το «Καπνεργοστάσιο Μιχαηλίδη» στην Ξάνθη,
·         ο Όμιλος Ηλιάδη» (ΚΟΡΤΑΓΚ, ΗΛΤΕΞ, Βαφεία Σίνδου και Κιλκίς) στη Θεσσαλονίκη στην Πιερία και το Κιλκίς,
·         η ΚΟΝΤΗ,
·         η ΒΙΟΣΟΛ στη Μαγνησία

ΤΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ;

Οι 627 μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις που έκλεισαν μέσα στο 2012 σύμφωνα με το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο της Θεσσαλονίκης έκλεισαν λόγω των αγώνων των εργατών;
Ας σταματήσει το κυνηγητό στον αγώνα των Χαλυβουργών γιατί δεν τους παίρνει. Ο 9μηνος αγώνας των απεργών χαλυβουργών είναι σύγχρονο μάθημα ταξικής σύγκρουσης και αξιοπρέπειας. Κανείς δε μπορεί να τον λερώσει.

3 Ιουλ 2012

ΛΕΜΕ OXI ΣΤΙΣ ΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ


Το τελευταίο χρονικό διάστημα, ιδιαίτερα μετά την εφαρμογή του 7ώρου, στις Διευθύνσεις Πληροφορικής παρατηρούνται πολλά και ανησυχητικά φαινόμενα αυθαιρεσίας και τρομοκράτησης των εργαζόμενων εκ μέρους των προϊσταμένων τους.
Απαιτούν, σχεδόν, καθημερινά από τους συναδέλφους να δουλεύουν πέρα από το ωράριο (7ώρο για τους εργαζόμενους στον ΟΤΕ, 8ώρο για τους εργαζόμενους σε θυγατρικές) δίχως πληρωμή υπερωριών. Οι συνάδελφοι υποχρεώνονται να δουλέψουν, κάποιες φορές ακόμα και μέχρι ή και μετά τα μεσάνυχτα, με τη δικαιολογία είτε ότι είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν αν η εφαρμογή στην οποία εμπλέκονται παρουσιάζει προβλήματα είτε επειδή πρέπει να επιτευχθεί κάποιος στόχος που έθεσε το management.
Η άρνηση ορισμένων συναδέλφων να δουλέψουν απλήρωτες υπερωρίες έχει ως αποτέλεσμα να εξαπολύονται με ωμό και απροκάλυπτο τρόπο, απειλές απολύσεων με σχήματα λόγου όπως «όποιος δεν συμφωνεί με την κατεύθυνση του λεωφορείου θα κατέβει» ή και με ποιο άμεσο τρόπο όπως «αναμένουμε τα νέα εργαλεία του HR που θα μας λύσουν τα χέρια».
Οι απειλές αυτές, που αφορούν όλους τους εργαζομένους και κυρίως τους εργαζόμενους στις θυγατρικές, συνδυαζόμενες με το γενικότερο κλίμα εκφοβισμού που προκαλεί η καπιταλιστική κρίση, λειτουργούν τρομοκρατικά με στόχο την καθυπόταξη τους. Μάλιστα, οι απειλές εκτοξεύονται σε κλίμα έντασης και σε ιδιαίτερα αυξημένο τόνο από ανθρώπους το ωράριο των οποίων ξεκινά πολύ συχνά στις 11.00.
Βλέπουμε, ότι μετά τις υπαμειβόμενες μορφές υπερωριακής εργασίας όπως το stand by, η εταιρία επιδιώκει την πολύωρη απλήρωτη υπερωριακή εργασία επικαλούμενη είτε τον «επαγγελματισμό» των συναδέλφων, είτε το φόβο των απολύσεων.
Οι συνέπειες από την υπογραφή της νέας, επαίσχυντης, ΣΣΕ μέσω της οποίας η ηγεσία της ΟΜΕ-ΟΤΕ αποδέχτηκε ότι οι εργαζόμενοι είναι κόστος για την εταιρία, δεν θα πρέπει να φορτωθούν περαιτέρω στις πλάτες μας.
Η διοίκηση της εταιρίας, με την ανοχή της διοίκησης της ΟΜΕ-ΟΤΕ, επιδιώκει και την «πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο». Δηλαδή, και να καρπώνεται το κέρδος από την εξοικονόμηση που προέκυψε από τη μείωση των μισθών αλλά και να δουλεύουν οι εργαζόμενοι όχι μόνο 8 αλλά και ακόμα περισσότερες ώρες απλήρωτοι.
Πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλους τους εργαζόμενους ότι δεν είμαστε κόστος αλλά παραγωγοί του πλούτου. Η τεράστια αύξηση κερδών του 1ου τριμήνου το αποδεικνύει.

Για αυτό σας καλούμε:

  • Στην πιστή τήρηση του ωραρίου που προβλέπεται από τη σχέση εργασίας που έχετε με την εταιρία στην οποία έχετε ενταχθεί.
  • Σε συλλογική αντίδραση σε όλους εκείνους που προσπαθούν είτε με το καρότο είτε με το μαστίγιο να επιβάλλουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα.
  • Σε οργάνωση σε κάθε τόπο δουλειάς σε ταξική κατεύθυνση με το αγωνιστικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ.

Διεκδικούμε:
  • Άμεση υπογραφή ΣΣΕ, στις θυγατρικές του ομίλου ΟΤΕ, για όλους τους εργαζόμενους, παλαιούς και νέους, χωρίς μείωση μισθών και διαχωρισμούς.

Επισκέπτες