3 Μαρ 2007

Για την Απεργία στις 29 Μάρτη 2007

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η κυβέρνηση της ΝΔ εφαρμόζει πολιτική σκληρής λιτότητας, γενικευμένης, ολομέτωπης επίθεσης στο σύνολο των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Η υλοποίηση των πιο προκλητικών απαιτήσεων της ΕΕ και της μεγαλοεργοδοσίας, χειροτερεύει το βιοτικό επίπεδο της εργατικής οικογένειας, ενώ αυξάνει συνεχώς τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών και των μεγαλεμπόρων.

Με βασικό της στήριγμα τους νόμους του ΠΑΣΟΚ και τη συμφωνία της ηγεσίας του στους βασικούς άξονες της πολιτικής της, χαλκεύει νέα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων, της νεολαίας, των συνταξιούχων, των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

  • Ιδιωτικοποιεί και παραδίδει όλο και περισσότερους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας και της δημόσιας περιουσίας ( τηλ/νίες, ενέργεια, μεταφορές λιμάνια…) στο κεφάλαιο, ενώ ταυτόχρονα το ενισχύει με δισεκατομμύρια, μέσω φοροαπαλλαγών και άλλων προνομίων.

  • Προχωρά στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της παιδείας – εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδά της. Εντείνει τους ταξικούς διαχωρισμούς και φραγμούς, καταργεί δημοκρατικές κατακτήσεις του λαού και της νεολαίας.

  • Υλοποιεί τον νόμο Ρέππα (του ΠΑΣΟΚ) για τη μείωση των συντάξεων, την κατάργηση των κλαδικών ταμείων με την ένταξή τους στο ΙΚΑ. Προετοιμάζει το έδαφος για ανάλογες ρυθμίσεις για τα επικουρικά, την παράδοση των αποθεματικών τους στις εταιρίες του χρηματιστηρίου, την ενίσχυση των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών σε βάρος της δημόσιας ασφάλισης. Ανοίγει το δρόμο για την λήψη αντίστοιχων μέτρων για τον κλάδο υγείας – περίθαλψης των ταμείων. Οι δηλώσεις των αρμόδιων υπουργών είναι αρκούντως κυνικές και αποκαλυπτικές.

  • Στο στόχο για ανατροπή βάζει πάλι τις συλλογικές συμβάσεις, το ωράριο, τη μείωση του κόστους των υπερωριών, την αύξηση του περιθωρίου απολύσεων εργαζομένων.

  • Απαξιώνει περισσότερο το εργατικό εισόδημα με την εισοδηματική πολιτική λιτότητας του 3,5%, την ώρα που η ακρίβεια σαρώνει μισθούς και μεροκάματα.

Στην προσπάθειά της αυτή αξιοποιεί, από τη μια τη δράση των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών, κουκουλοφόρων, τραμπούκων, το ψέμα και τη διαστρέβλωση, τα ΜΜΕ κ.α., ώστε να συκοφαντήσει το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, να τρομοκρατήσει και να κάμψει την αντίσταση και τους αγώνες του λαού, να επιβάλει την πολιτική της με τη βία, αλλά και από την άλλη την άμεση ή έμμεση βοήθεια της ηγεσίας των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, δηλαδή των ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, αλλά και δυνάμεων του ΣΥΝ, που στηρίζουν τις επιλογές αυτές, αρνούνται να οργανώσουν την πάλη και αντίσταση των εργαζομένων.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η διοίκηση του ΟΤΕ, μετά την ψήφιση του νόμου 3522/06 για την ιδιωτικοποίηση και την κατάργηση του ΓΚΠ, προχωρά ακάθεκτη στην ολοκλήρωση όλων των αντεργατικών επιλογών της.

  • Συνεχίζει την μείωση των θέσεων εργασίας με 450 νέες «εθελούσιες συνταξιοδοτήσεις» και πάλι με την υπογραφή ΣΣΕ από την πλειοψηφία της ΟΜΕ- ΟΤΕ, χωρίς καμία δέσμευση για ισάριθμες τουλάχιστον νέες προσλήψεις για την κάλυψη όλων των αναγκών σε προσωπικό. Παρατείνει την εκκρεμότητα των εκτάκτων, με απλή ανανέωση των συμβάσεων στις θυγατρικές.

  • Η εντατικοποίηση της εργασίας είναι ήδη αφόρητη. Υπάρχει συστηματική παραβίαση του ωραρίου. Οι απλήρωτες υπερωρίες έγιναν καθεστώς, η τρομοκρατία εντείνεται, οι συνθήκες εργασίας χειροτερεύουν.

  • Καταστήματα κλείνουν και γενικά η εκχώρηση έργου σε ιδιώτες παίρνει ρυθμούς εντατικούς, αφού το προσωπικό μειώνεται συνεχώς.

  • Στις 14 Μάρτη στη Γ.Σ. των μετόχων θα τροποποιήσει το καταστατικό του ΟΤΕ, ώστε όλα τα ζητήματα που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις να ρυθμίζονται μονομερώς με το απόλυτο Διευθυντικό δικαίωμα, ενώ με αφορμή την υψηλή και αυξανόμενη κερδοφορία του ΟΤΕ θα μοιραστούν μετοχές στα διευθυντικά στελέχη του ομίλου όταν για τους εργαζόμενους δεν υπήρχαν λεφτά γιατί είχαμε «ζημιές».

Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, αντί να αναπτυχθεί ένα δυναμικό κίνημα σύγκρουσης με τις επιλογές αυτές, όπως απαιτεί το σύνολο σχεδόν των εργαζομένων, η πλειοψηφία της ΟΜΕ – ΟΤΕ ( ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ) σιωπά, συμφωνεί ή εξαντλεί την δραστηριότητά της σε αναποτελεσματικές μορφές κινητοποιήσεων. Μορφές που άμεσα ή έμμεσα στηρίζουν και οι άλλες παρατάξεις ( Αγων. Συν. – ΑΣΕ – «ακομμάτιστοι» ), την ίδια ώρα που βγάζουν κραυγές αγωνιστικότητας.

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

Κανείς δεν μπορεί να μένει απαθής. Πρέπει να βγουν ουσιαστικά συμπεράσματα για την πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ, του ΠΑΣΟΚ και όσων υπηρετούν τις πολιτικές αυτές.

    1. Η εναλλαγή των δυνάμεων αυτών στην κυβέρνηση αποτελεί βασική επιλογή του κεφαλαίου για να εφαρμόζονται οι απαιτήσεις του, σπέρνοντας ψευδαισθήσεις στους εργαζόμενους. Κατά συνέπεια η σύγκρουση και η απομάκρυνση από την επιρροή αυτών των δυνάμεων είναι όρος για την δρομολόγηση της ανατροπής αυτής της πολιτικής, της επιβολής των απαιτήσεων των εργαζομένων και του λαού.

    2. Η αλλαγή των συσχετισμών στα συνδικάτα υπέρ των ταξικών δυνάμεων είναι προϋπόθεση για την αντεπίθεση της εργατικής τάξης και του λαού.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Το ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (ΠΑΜΕ) και τα συνδικάτα που κινούνται στην ταξική κατεύθυνση οργανώνουν πανελλαδικά συλλαλητήρια και 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση στις 29 Μάρτη διεκδικώντας :

  • Κατώτερο μισθό για όλους 1300 ευρώ, κατώτερη σύνταξη 1050 ευρώ.

  • Αφορολόγητο όριο για τον άγαμο 15000 ε και 30000 ε για 4μελή οικογένεια

  • Πλήρη σταθερή εργασία για όλους, 7ωρο, 5νθήμερο, 35ωρο. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

  • Αποκλειστικά δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, σύνταξη στα 60 για τους άντρες και 55 για τις γυναίκες με 30 χρόνια ασφάλισης χ.ο.η., 80% του τελευταίου μισθού. Κατάργηση των εισφορών για την υγεία και της συμμετοχής στα φάρμακα. Δωρεάν καθολική δημόσια υγεία, περίθαλψη.

  • Δημόσια, δωρεάν, καθολική εκπαίδευση - παιδεία σε όλες τις βαθμίδες της. Κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης.

  • Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις. Ενιαίο κρατικό φορέα Τηλεπ/νιών με φθηνές και ποιοτικές υπηρεσίες για όλο το λαό.

  • Όχι εκχώρηση έργου σε ιδιώτες. Άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας

Άμεση καταγγελία της ΣΣΕ και την αγωνιστική διεκδίκησή νέας για όλους τους εργαζόμενους στον όμιλο ΟΤΕ με το παραπάνω διεκδικητικό πλαίσιο.

Στην κατεύθυνση αυτή το νεοϊδρυθέν Κλαδικό Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών - Πληροφορικής Ν. Αττικής (ΣΕΤΗΠ) πήρε απόφαση για 24ωρη Απεργία στις 29 Μάρτη, συμπαρατασσόμενο με τα ταξικά συνδικάτα και ενημέρωσε τις επιχειρήσεις του κλάδου πως καλύπτει όλους τους εργαζόμενους του Ν. Αττικής για τη συμμετοχή τους στην απεργία.

Σας καλούμε στην αποφασιστική καθολική συμμετοχή στα συλλαλητήρια και στην απεργία για να διατρανώσουμε την απόφασή μας να αποκρούσουμε την επίθεση εργοδοσίας , κυβέρνησης, ΠΑΣΟΚ και ΕΕ, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας και να διεκδικήσουμε κατακτήσεις σύγχρονες για τις ανάγκες μας.

Σας καλούμε επίσης να γραφτείτε μέλη στο κλαδικό συνδικάτο (δεν υπάρχει αντίθεση με την ιδιότητα του μέλους στο επιχειρησιακό σωματείο π.χ. την ΠΕΤ ΟΤΕ) ώστε να ενισχύσουμε τις γραμμές του ταξικού εργατικού κινήματος, να δυναμώσουμε την πάλη μας.


ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ 24ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ και ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΠΕΜΠΤΗ 29 ΜΑΡΤΗ 11 πμ ( πλ. Εθν. Αντίστασης).

2 Φεβ 2007

Ψήφισμα της ΕΣΚ στην 27η ΓΑΣ της ΠΕΤ-ΟΤΕ

Εμείς οι αντιπρόσωποι στην 27η ΓΑΣ της ΠΕΤ-ΟΤΕ που έγινε στην Αθήνα στις 10-11 Μάρτη 2007, αφού ακούσαμε τις εισηγήσεις, τοποθετήσεις και συζητήσαμε για τα γενικά και κλαδικά προβλήματα που μας απασχολούν, καταλήξαμε στα παρακάτω :

Οι εργαζόμενοι στην χώρα μας βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την πιο σκληρή, ολομέτωπη, γενικευμένη επίθεση της κυβέρνησης και της μεγαλοεργοδοσίας που έχει στόχο την ολοκλήρωση των ιδιωτικοποιήσεων, την ακόμα πιο φτηνή εργατική δύναμη, την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, την κατάργηση και άλλων ασφαλιστικών δικαιωμάτων, τη χειροτέρευση και ιδιωτικοποίηση της υγείας – πρόνοιας, την εμβάθυνση των αντιδραστικών ρυθμίσεων, των ταξικών διαχωρισμών και της εμπορευματοποίησης της παιδείας – εκπαίδευσης, την συνολική χειροτέρευση του βιοτικού επιπέδου της εργατικής τάξης, ώστε να αυξηθούν κι’ άλλο τα κέρδη της πλουτοκρατίας των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων.

  • Τα οξυμένα αυτά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι συνολικά, αλλά και στον ΟΤΕ είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών, που υπαγορεύονται από το μεγάλο κεφάλαιο, σχεδιάζονται στην Ε.Ε και τα άλλα διεθνή καπιταλιστικά κέντρα και οργανισμούς (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ κ.α) και εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις, με μοναδικό στόχο την αύξηση της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, την αύξηση των καπιταλιστικών κερδών.

  • Εκεί στοχεύει η προκλητική και ωμή απαίτηση του ΣΕΒ και των τραπεζιτών για κατάργηση των ΣΣΕ, οι νόμοι (3429/05, 3522/07) που ψήφισε η κυβέρνηση της Ν.Δ για τις ΔΕΚΟ, oι ρυθμίσεις για το ασφαλιστικό των τραπεζών, ο νόμος για το ωράριο, ο νέος «διάλογος» για την ανατροπή στην ουσία του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, η στήριξη που δίνει η Κυβέρνηση της Ν.Δ στις επιλογές και μεθοδεύσεις των βιομηχάνων.

  • Εκεί στοχεύει η Διοίκηση του ΟΤΕ με την ανατροπή κατακτήσεων του Γ.Κ.Π, κύρια την κατάργηση της μονιμότητας, την λειτουργία με το απόλυτο διευθυντικό δικαίωμα, με τις εξαγορές (Γερμανός) και τις προωθούμενες συγχωνεύσεις (π.χ οτενετ, cosmote) στον όμιλο ΟΤΕ και γενικότερα στο χώρο των τηλ/νιων.

Οι πολιτικές αυτές αποτελούν συνέχεια εκείνων που εφαρμόστηκαν από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις, στη βάση των αποφάσεων της Λισαβόνας και της Μπολόνια.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με την ψήφιση της τροπολογίας για τον ΟΤΕ κλείνει ένα κύκλο πολιτικών επιλογών

  • Η εξέλιξη αυτή δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στον ΟΤΕ. Δεν αφορά μόνο τους συνδρομητές του ΟΤΕ, αφού οι επιπτώσεις αυτών των επιλογών είναι και θα είναι δυσμενείς και γι’ αυτούς. Αφορά όλους τους εργαζόμενους στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών και τους συνδρομητές όλων των εταιριών του κλάδου, αφού :

  • η πλήρης ιδιωτικοποίηση και παράδοση όλου πλέον του κλάδου στα χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου, τον μετατρέπει σε πηγή τεράστιων υπερκερδών σε όφελος των μεγάλων συμφερόντων που κυριαρχούν. Ο κλάδος από «κρατικό» μονοπώλιο μετατρέπεται οριστικά σε ένα μεγάλο ιδιωτικό μονοπώλιο.

  • ο «ανταγωνισμός» για το μοίρασμα της πίτας των υπερκερδών είναι εσωτερική πλέον υπόθεση των εταιριών στον κλάδο. Στο επόμενο διάστημα θα εκφραστεί με νέες αλληλοεξαγορές, συγχωνεύσεις, κλεισίματα, αποχωρήσεις ή εμφάνιση νέων «παιχτών». Αυτά όλα εκφράζουν την τάση συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, την παγιοποίηση δηλαδή μιας τελικής κατάστασης, όπου θα απομείνουν στην αγορά μόνο οι ισχυροί.

  • Ρίχνοντας το τελευταίο «κάστρο» στον τομέα «εργασιακές σχέσεις», δηλαδή τα δικαιώματα που είχαν κατακτημένα οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ και τις άλλες ΔΕΚΟ, τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις τους επιβάλουν την αντεργατική ομοιογένεια στον κλάδο, που θα χαρακτηρίζεται πλέον από πλήρη έλλειψη εργατικών δικαιωμάτων σε όλες τις επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα εξαφανίζουν ένα σύστημα εργασιακών σχέσεων που αποτελούσε στόχο πάλης και αγώνα για όλους τους εργαζόμενους, όπως η μονιμότητα, τα σταθερά ωράρια, τα σταθερά ενιαία μισθολόγια, το 5νθήμερο, η αργία του Σαββατοκύριακου κλπ. Κι ακόμα ορθώνουν μεγαλύτερα εμπόδια στην ενότητα των εργαζομένων, στη συλλογικότητα και αλληλεγγύη και στην διεκδίκηση νέων πιο σύγχρονων αιτημάτων, όπως το 7ωρο, 35ωρο, 5νθήμερο κ.α.

  • Ο νόμος Ρέππα για το Ασφαλιστικό μείωσε τις συντάξεις, απάλλαξε την εργοδοσία από εισφορές στα ταμεία για τους νεοπροσλαμβανόμενους, άνοιξε το δρόμο για την πλήρη χρεοκοπία των ταμείων, την ένταξη των κλαδικών στο ΙΚΑ, την ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης με τα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης (Τ.Ε.Α.)

  • Η χρόνια πολιτική λιτότητας σε βάρος των εργαζομένων κράτησε καθηλωμένα τα βασικά κατώτερα μεροκάματα, ώστε σήμερα να υπάρχουν οι εξευτελιστικοί μισθοί των 620 ευρώ.

  • Από την άλλη η φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου μειώθηκε από 55% στο 35%. Η σημερινή Κυβέρνηση της Ν.Δ., με τη σύμφωνη γνώμη του ΠΑΣΟΚ την μειώνει στο 25%.

Για τις αρνητικές αυτές εξελίξεις σε βάρος των εργαζομένων τεράστιες ευθύνες έχει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ( ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ-Α.Π) που, αποδεχόμενη τις αποφάσεις της Ε.Ε. τα επιχειρήματα των Κυβερνήσεων και της εργοδοσίας για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία, την απασχόληση, εγκατέλειψε την ταξική πάλη και μετατράπηκε μέσω του «κοινωνικού διαλόγου» σε ιμάντα περάσματος αυτών των αντεργατικών και αντιλαϊκών πολιτικών. Αποτέλεσμα αυτής της λογικής του συμβιβασμού και της υποταγής είναι και η υπογραφή της πρόσφατης Εθνικής ΣΣΕ των 0,77 λεπτών αύξησης στο βασικό μεροκάματο. Μια ΣΣΕ που στην ουσία υπονομεύει παραπέρα τον θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων, βάζοντας τον πήχυ πολύ χαμηλά για τις κλαδικές και επιχειρησιακές συμβάσεις.

Βαρύτατες ευθύνες έχει η πλειοψηφία των ίδιων δυνάμεων στην ΟΜΕ-ΟΤΕ, αλλά και στα Σωματεία που στην ίδια λογική, υπέγραψαν και αποδέχτηκαν την ΣΣΕ που κατάργησε την μονιμότητα στον ΟΤΕ, άνοιξαν τον δρόμο στην Κυβέρνηση και την εργοδοσία να κλιμακώσουν την επίθεσή τους.

Χρειάζονται λοιπόν αγώνες για την απόκρουση και ανατροπή της νέας, πιο σκληρής επίθεσης.. Όλα τα συνδικάτα, οφείλουν πλέον, απορρίπτοντας κάθε τακτική εγκλωβισμού τους σε νέους «κοινωνικούς διάλογους», τους οποίους προωθεί ξανά η Κυβέρνηση και η εργοδοσία, να οργανώσουν αγωνιστικές κινητοποιήσεις και την πάλη τους για την υπεράσπιση των κατακτήσεων που απομένουν αλλά ταυτόχρονα για την διεκδίκηση νέων αιτημάτων, που θα ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων .

Εμείς οι αντιπρόσωποι στην 27η ΓΑΣ της ΠΕΤ-ΟΤΕ αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε μια άλλη πολιτική, προς όφελος του εργαζόμενου λαού, που θα διασφαλίζει και θα κατοχυρώνει την εθνική ανεξαρτησία, τη συλλογική διεκδίκηση, δράση και διαπραγμάτευση, τις συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, τον κοινωνικό και καθολικό χαρακτήρα της ασφάλισης, το δημόσιο κατά 100% και κοινωνικό χαρακτήρα των ΔΕΚΟ, το σταθερό και πλήρες ωράριο και την μονιμότητα, την φιλολαϊκή μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, την αναβαθμισμένη δημόσια, καθολική δωρεάν υγεία, πρόνοια, και παιδεία.

Στρατηγικός στόχος πάλης παραμένει η δημιουργία ενιαίου φορέα τηλ/νιων με το πέρασμα του τομέα των Τηλεπικοινωνιών και του ομίλου ΟΤΕ στο δημόσιο σαν αποκλειστικό κάτοχο της λαϊκής, κοινωνικής αυτής περιουσίας.

  • Θα αγωνιστούμε για την υπεράσπιση και αναβάθμιση, του δημόσιου και καθολικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και των ταμείων, την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ.

  • Θα αγωνιστούμε για να καταργηθούν αλλά και να μην εφαρμοστούν στην πράξη οι ανατροπές του πρόσφατου νόμου 3522/07

  • Διεκδικούμε την επαναφορά διατάξεων που προστατεύουν τους εργαζόμενους και την επέκτασή τους στους εργαζόμενους σε όλο τον όμιλο.

  • Απορρίπτουμε την λογική και τακτική του «κοινωνικού διαλόγου» που ακολουθεί η ΓΣΕΕ και η Ομοσπονδία. Η εμπειρία απέδειξε πως μόνο ο αποφασιστικός, ταξικός αγώνας μπορεί να εμποδίσει την επίθεση, να κερδίσει νέες κατακτήσεις.


Άμεσα παλεύουμε για :

Το σταμάτημα και την ανατροπή της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων και πρώτα απ’ όλα του ΟΤΕ. Tην ενσωμάτωση όλων των θυγατρικών στον ΟΤΕ, την ένταξη του έργου και του προσωπικού τους σε αντίστοιχες υπηρεσίες του, με όλα τα δικαιώματα που ισχύουν για το υπόλοιπο προσωπικό του.

Την εγκατάλειψη της πολιτικής εξαγορών στο εξωτερικό και την αποδέσμευση του ΟΤΕ απ’ όσες έχει κάνει.

Την κατάργηση των οργανωτικών σχημάτων που στόχο έχουν τη διάλυση των υπηρεσιών του, την εκχώρηση έργου και υπηρεσιών σε ιδιώτες.

Τιμολογιακή πολιτική που θα εξασφαλίζει φτηνές και καλές υπηρεσίες στους απλούς συνδρομητές του.

Άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις θέσεις εργασίας, με την ταυτόχρονη μονιμοποίηση όλων των εκτάκτων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Λέμε όχι σε συμφωνίες που κάνουν πράξη το διευθυντικό δικαίωμα του νέου ΕΚΠ.

Ανθρώπινες εργασιακές συνθήκες για τους συναδέλφους μας σε όλο τον όμιλο.

  • Άμεση καταγγελία του νέου ΕΚΠ που θέσπισε ο νόμος 3522/07 με στόχο την υπογραφή ΣΣΕ για την επαναφορά διατάξεων του Γ.Κ.Π που προστατεύουν τους εργαζόμενους και την επέκταση τους στους εργαζόμενους σε όλο τον όμιλο.

  • Με αφορμή την υψηλή κερδοφορία του ΟΤΕ για το 2006 και την αναμενόμενη ακόμη μεγαλύτερη για το 2007 άμεση καταγγελία της ΣΣΕ 2006 και διεκδίκηση για όλους τους εργαζόμενους στον όμιλο:

Κατώτερο μισθολογικό κλιμάκιο (ΜΕ) 1300€ για όλους τους εργαζόμενους στον όμιλο, ανεξάρτητα από εργασιακή σχέση.

Ένταξη των εργαζομένων στον ΟΤΕ που δουλεύουν σε ανάλογο έργο στα Βαρέα και Ανθυγιεινά (ΒΑΕ). Να συγκροτηθεί άμεσα επιτροπή η οποία θα καθορίσει συγκεκριμένα ποιες ειδικότητες στον ΟΤΕ θα ενταχθούν στα ΒΑΕ.

Εφαρμογή του 35ώρου, 5θήμερου, 7ώρου. Άμεσο σταμάτημα της παραβίασης του σταθερού ωραρίου. Λέμε όχι στο ελαστικό ή διακεκομμένο ωράριο και την μερική απασχόληση.

Σύνταξη στα 30 χρόνια ασφάλιση και το 80% του τελευταίου μισθού – όρια ηλικίας 60 για τους άνδρες και 55 για τις γυναίκες – σύνδεση των συντάξεων με τους μισθούς. Διατήρηση και βελτίωση των διατάξεων για τις εργαζόμενες μητέρες.

Λέμε αποφασιστικά όχι στην προωθούμενη ένταξη του ΤΑΠ-ΟΤΕ στο ΙΚΑ ΤΕΑΜ. Να καλύπτονται τα ελλείμματα από το κράτος και τον εργοδότη, που είναι και οι μόνοι υπεύθυνοι για την δημιουργία τους.

Κατάργηση της ΕΔΕΚΤ- ΟΤΕ και απόδοση των αποθεματικών της στο ΤΑΠ-ΟΤΕ.

Διατήρηση της αυτονομίας και τον δημόσιου χαρακτήρα του Ταμείου Αρωγής και επικουρίας – διεκδίκηση εισφοράς από τον ΟΤΕ για τον κλάδο αρωγής.

Ακύρωση της συμφωνίας για τη δημιουργία Ταμείου Επαγγελματικής Ασφάλισης.

Άμεση επιστροφή στον κλάδο Υγείας των δανείων που έχουν δοθεί στον κλάδο σύνταξης. Αύξηση των αποζημιώσεων για ιατρικές και νοσηλευτικές πράξεις και παροχές στο ύφος των πραγματικών εξόδων. Κατάργηση της εισφοράς 25% στα φάρμακα.

Το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Συνδικαλιστικό Κίνημα είναι αυτό του προσανατολισμού. Με ευθύνη της πλειοψηφίας, την ταξική αντιπαράθεση προς την πολιτική του κεφαλαίου έχει αντικαταστήσει ο «κοινωνικός διάλογος» και η «εργασιακή ειρήνη». Την διεκδίκηση και περιφρούρηση δικαιωμάτων η υποταγή στην ρεαλιστικότητα της παγκοσμιοποίησης, της ανταγωνιστικότητας και των ευρωπαϊκών αναγκαστικών μονόδρομων.

Το ταξικό σ.κ. στέκεται αντίθετο με τέτοιες πολιτικές και τακτικές από την ηγεσία της ΓΣΕΕ αλλά και των συνδικάτων που κινούνται στην ίδια λογική της υποταγής και της συναίνεσης με το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του.

Παλεύει για τη συσπείρωση των εργαζομένων σε ταξική κατεύθυνση στη βάση της απόκρουσης της επίθεσης και διεκδίκησης των σύγχρονων αναγκών της εργατικής τάξης.

Πλευρά του αιτήματος είναι και η οργανωτική δομή που αφήνει έξω από την οργανωμένη δράση και τα σωματεία χιλιάδες εργαζόμενους, δυσκολεύει την ταξική ενότητα της εργατικής τάξης, ευνοεί τον κατακερματισμό, τη συντεχνιακή λογική.

Η λύση των κλαδικών συνδικάτων ανά νομό που καλύπτουν όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, όλες τις ειδικότητες, ανεξάρτητα από επιχείρηση και σχέσεις εργασίας και μια ομοσπονδία στον κλάδο είναι η πρόταση που θα δώσει λύση στο πρόβλημα αυτό.

Εμείς οι αντιπρόσωποι στην 27η ΓΑΣ της ΠΕΤ-ΟΤΕ

  • Καταδικάζουμε την τακτική της κυβέρνησης να συντηρεί και να αξιοποιεί, τη δράση των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών, κουκουλοφόρων, τραμπούκων, το ψέμα και τη διαστρέβλωση, τα ΜΜΕ κ.α., ώστε να συκοφαντήσει το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, να τρομοκρατήσει και να κάμψει την αντίσταση και τους αγώνες του λαού, να επιβάλει την πολιτική της με τη βία

  • Εκφράζουμε την αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας στους εργαζόμενους σε διάφορους κλάδους και επιχειρήσεις που αγωνίζονται και συντονίζουμε τον αγώνα μας ανεξάρτητα αν πρόκειται για δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα.

Καταδικάζουμε τη συνεχιζόμενη βαρβαρότητα απέναντι στον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό και την ιμπεριαλιστική κατοχή στο ΙΡΑΚ. Απαιτούμε να γυρίσουν πίσω όλοι οι Έλληνες στρατιώτες που βρίσκονται εκτός συνόρων. Να κλείσουν οι ξένες βάσεις που υπάρχουν στη χώρα μας με πρώτη αυτή της Σούδας.

Καταγγέλλουμε τον προετοιμαζόμενο, από τις ΗΠΑ, την Ε.Ε και τους συμμάχους τους, πόλεμο στο ΙΡΑΝ, αλλά και την εκβιαστική απαίτηση των ιμπεριαλιστών, οι λαοί και οι χώρες να υποτάσσονται στις προσταγές τους, ώστε να εξυπηρετούνται τα ιμπεριαλιστικά τους συμφέροντα. Συμπαραστεκόμαστε στους λαούς που υπερασπίζονται την κυριαρχία τους. Απαιτούμε από την κυβέρνηση να αρνηθεί κάθε στήριξη, άμεση ή έμμεση βοήθεια για τον πόλεμο αυτό.

30 Ιαν 2007

Άρθρο για την ΠΕΤ-ΟΤΕ

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με την τροπολογία που ψήφισε για τον ΟΤΕ :

  1. Δίνει τη χαριστική βολή και ολοκληρώνει το αντιλαϊκό εγχείρημα «ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ και των τηλεπικοινωνιών», που η ίδια ξεκίνησε το 1991 και με απόλυτη «συνέπεια» υλοποίησαν στο μεγαλύτερο βαθμό οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

  2. Εκχωρεί όλο το μετοχικό κεφάλαιο και τη διοίκηση του Οργανισμού και του ομίλου ΟΤΕ στους ιδιώτες.

  3. Επιβάλει με νόμο το απόλυτο διευθυντικό δικαίωμα σε όλο τον όμιλο.

  4. Καταργεί τις εργασιακές σχέσεις και κατακτήσεις για όλο το προσωπικό του (μονιμότητα, ωράριο κλπ)

Η εξέλιξη αυτή δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στον ΟΤΕ. Δεν αφορά μόνο τους συνδρομητές του ΟΤΕ, αφού οι επιπτώσεις αυτών των επιλογών είναι και θα είναι δυσμενείς και γι’ αυτούς. Αφορά όλους τους εργαζόμενους στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών και τους συνδρομητές όλων των εταιριών του κλάδου, αφού :

    • η πλήρης ιδιωτικοποίηση και παράδοση όλου πλέον του κλάδου στα χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου, τον μετατρέπει σε πηγή τεράστιων υπερκερδών σε όφελος των μεγάλων συμφερόντων που κυριαρχούν. Ο κλάδος από «κρατικό» μονοπώλιο μετατρέπεται οριστικά σε ένα μεγάλο ιδιωτικό μονοπώλιο.

    • ο «ανταγωνισμός» για το μοίρασμα της πίτας των υπερκερδών είναι εσωτερική υπόθεση των εταιριών στον κλάδο. Στο επόμενο διάστημα θα εκφραστεί με νέες αλληλοεξαγορές, συγχωνεύσεις, κλεισίματα, αποχωρήσεις ή εμφάνιση νέων «παιχτών». Αυτά όλα εκφράζουν την τάση συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, την παγιοποίηση δηλαδή μιας τελικής κατάστασης, όπου θα απομείνουν στην αγορά μόνο οι ισχυροί.

    • Ρίχνοντας το τελευταίο «κάστρο» στον τομέα «εργασιακές σχέσεις», δηλαδή τα δικαιώματα που είχαν κατακτημένα οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ, τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις τους επιβάλουν την αντεργατική ομοιογένεια στον κλάδο, που θα χαρακτηρίζεται πλέον από πλήρη έλλειψη εργατικών δικαιωμάτων σε όλες τις επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα εξαφανίζουν ένα σύστημα εργασιακών σχέσεων που αποτελούσε στόχο πάλης και αγώνα για όλους τους εργαζόμενους, όπως η μονιμότητα, τα σταθερά ωράρια, τα σταθερά ενιαία μισθολόγια, το 5νθήμερο, η αργία του Σαββατοκύριακου κλπ. Κι ακόμα ορθώνουν μεγαλύτερα εμπόδια στην ενότητα των εργαζομένων, στη συλλογικότητα και αλληλεγγύη και στην διεκδίκηση νέων πιο σύγχρονων αιτημάτων, όπως το 7ωρο, 35ωρο, 5νθήμερο κ.α.

Αυτές οι εξελίξεις αποτελούν ασφαλώς υλοποίηση των επιταγών του μεγάλου κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου, που καθορίζουν τις πολιτικές που επιβάλλονται μέσω των αποφάσεων που παίρνονται στην ΕΕ (Συνθήκη του Μάαστριχτ, Λευκή βίβλος, Πράσινη βίβλος για την απελευθέρωση των τηλεπικοινωνιών, αποφάσεις της Λισαβόνας κλπ.). Αποφάσεις που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σαν κυβερνήσεις συνδιαμόρφωσαν στην ΕΕ με τις άλλες δεξιές, σοσιαλδημοκρατικές και «αριστερο»-δεξιές κυβερνήσεις και φυσικά υλοποιούν στο ακέραιο στη χώρα μας.


Η ΕΣΚ-ΟΤΕ, το ΠΑΜΕ όλο αυτό το διάστημα αντιπάλεψε την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών, έδωσαν όλες τις δυνάμεις τους για να αποτραπούν οι αντεργατικές ανατροπές.

Προειδοποίησαν τους εργαζόμενους για τις επιπτώσεις, ενημέρωσαν το λαό για την αντιλαϊκή πραγματικότητα που οι επιλογές αυτές διαμορφώνουν, αποκάλυψαν τα ψέματα και την αποπροσανατολιστική τακτική των άλλων δυνάμεων.

Πρόβαλαν στόχους πάλης που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, συνδυασμένες με την ύπαρξη και εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής για τον κλάδο, σαν στρατηγικό τομέα, στα πλαίσια μιας οικονομίας προς όφελος του λαού, κόντρα στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.


Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες

Είναι η ώρα της αλήθειας και των συμπερασμάτων. Αντικρίζοντας τη νέα πραγματικότητα που η πολιτική των δυνάμεων του δικομματισμού διαμορφώνει, δεν πρέπει να απογοητευτούμε από αυτή. Δεν πρέπει να τη θεωρήσουμε δεδομένη και αναπότρεπτη.

Γίνεται πλέον κατανοητό πως οι εργαζόμενοι, ιδιαίτερα η νέα γενιά, που είναι πλειοψηφία πλέον στον κλάδο, δεν μπορούν να περιμένουν από τα κόμματα του δικομματισμού και τις παρατάξεις τους τίποτα θετικό για τα συμφέροντά τους. Οι αντεργατικές ρυθμίσεις θα μετατρέπουν την εργατική δύναμη σε όλο και πιο φτηνό εμπόρευμα.

Θα είναι πλέον επικίνδυνη αυταπάτη, οι εργαζόμενοι να εξακολουθούν να ακολουθούν πολιτικές επιλογές που έχουν στραφεί χωρίς έλεος ενάντια στα εργατικά δικαιώματα, στις ανάγκες και τα αιτήματα. Που θεωρούν τον εργαζόμενο μόνο σαν μονάδα παραγωγής κερδών και πλούτου για τους επιχειρηματίες του κλάδου, για το κεφάλαιο συνολικά.

Είναι καθήκον και ευθύνη του κάθε εργαζόμενου απέναντι στον εαυτό του, συλλογική υποχρέωση του συνόλου των εργαζομένων στον κλάδο η άμεση πολιτική απομάκρυνσή τους από την επιρροή αυτών των κομμάτων. Αυτό πρέπει να αρχίσει να εκφράζεται πλέον σε κάθε «ευκαιρία», στις πολιτικές εκλογές, στις εκλογές στα συνδικάτα, στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, στην ταξική συσπείρωση και συλλογικότητα, στα αιτήματα.


Η εμπειρία της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ και των τηλεπικοινωνιών έδειξε πως :

    1. Δημόσιο, δηλαδή λαϊκό, και ιδιωτικό συμφέρον δεν μπορούν να συνυπάρξουν στα πλαίσια της πολιτικής αυτής. Είναι βέβαιο πως το δημόσιο θα υποχωρήσει και θα εξαφανιστεί σε όφελος του ιδιωτικού.

    2. Ιδιωτικό συμφέρον και εργατικά δικαιώματα επίσης δεν μπορούν συνυπάρξουν. Η ανάγκη του κεφαλαίου για κέρδη και υπερκέρδη θα υπερισχύσει και οι εργαζόμενοι που θα υποταχτούν σ’ αυτά, θα χάσουν τις κατακτήσεις τους.

    3. Η έννοια «δημόσιο», «δημόσιο μάνατζμεντ». «δημόσιος έλεγχος», στα πλαίσια της σημερινής κατάστασης δεν σημαίνει και φιλολαϊκό και φιλεργατικό. Οι «δημόσιες» επιχειρήσεις, το «δημόσιο μάνατζμεντ» υλοποιούν την αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων, από τις οποίες ελέγχονται. Οι ανατροπές των εργατικών δικαιωμάτων στον ΟΤΕ έγιναν κατ’ απαίτηση των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και υλοποιήθηκαν από τα «δημόσια» μάνατζμεντ.

    4. Νησίδες «φιλεργατικές και φιλολαϊκές» στα πλαίσια αυτά επίσης δεν μπορούν να υπάρξουν. Ο ΟΤΕ, ελεγχόμενος από το κράτος και με διορισμένες από τις κυβερνήσεις διοικήσεις, επιβάρυνε συνεχώς το εργατικό εισόδημα με απανωτές αυξήσεις στα τέλη των υπηρεσιών του, ενώ χειροτερεύει η ποιότητά τους. Ο ανταγωνισμός του με τις αμιγώς ιδιωτικές εταιρίες του κλάδου και η απαίτηση των μεγαλομετόχων του για συνεχή αύξηση της κερδοφορίας του τον υποχρέωσαν να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο της ελεύθερης αγοράς.

    5. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρήσεων καταλήγει να γίνεται βραχνάς για τους εργαζόμενους σ’ αυτές, που βλέπουν τη δική τους επιβίωση και σιγουριά να ταυτίζεται με την αγωνία και ανασφάλεια των εργαζόμενων στις αντίπαλες. Ο ανταγωνισμός μετατρέπει τους εργαζόμενους, από ταξικά αδέρφια και συναγωνιστές σε εχθρούς, αντίπαλους. Διαλύει, σπάει την ταξική ενότητα και αλληλεγγύη, φυσικά σε όφελος των εργοδοτών τους.


Η ΕΣΚ-ΟΤΕ με αφορμή την ψήφιση της τροπολογίας καλεί τους εργαζόμενους

  • Να μην επιτρέψουν την εφαρμογή της και να παλέψουν για την ανατροπή της.

  • Να απορρίψουν και να αποκρούσουν τις θεωρίες του «δεν γίνεται τίποτα», η «ΕΕ είναι μονόδρομος», «να ενισχύσουμε με κάθε (εργατική) θυσία τον ανταγωνισμό», «η ελεύθερη οικονομία θα λύσει τα προβλήματα» κλπ.

  • Να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν με την ταξική τους συσπείρωση και πάλη στόχους και αιτήματα, που εκτός από την αντιμετώπιση των άμεσων προβλημάτων, θα βάζουν στην ημερήσια διάταξη τις οριστικές απαντήσεις και λύσεις που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι, όλος ο λαός.

Οι εργαζόμενοι οφείλουν να προβληματιστούν γενικότερα. Να κατανοήσουν πως :

  • Το πρόβλημα είναι πολιτικό και άρα πολιτική θα είναι η λύση του.

  • Η ουσία του είναι ταξική και συνεπώς η ταξική αντιπαράθεση και σύγκρουση θα φέρει και την πολιτική λύση.

  • Προϋπόθεση κυρίαρχη είναι η ταξική ενότητα όχι μόνον όλων των εργαζομένων στον κλάδο αλλά με το σύνολο των εργαζομένων και η πάλη τους για την εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής που στόχο θα έχει την υπηρέτηση των συμφερόντων του λαού και των εργαζομένων

Επισκέπτες